Ach tak odparł Qiunine. Anakina. Władcy wszystkich mechanizmów. Powiedz mi zatem, Anakinie, co mam zrobić, a ja uczynię to z prawdziwą przyjemnością. Pod warunkiem oczywiście, że przyciśnięcie niewłaściwego guzika nie ściągnie nam na głowy jakiejś planety ani nie spowoduje żadnej innej równie błahej niedogodności. Qiunine odezwał się poważnie Ebrihim. Powinieneś bardziej panować nad sobą. Nie możesz żartować w takiej sytuacji. Zechciejcie przyjąć moje przeprosiny powiedział uroczystym tonem automat. To dziwne, ale nagle wszyscy tak bardzo się o niego martwili. Na ogół ledwo go zauważali. Traktowali, jakby nie istniał. Z wyjątkiem tych chwil, kiedy zwracali się przeciwko niemu. Wiecie, to ciekawe ciągnął po chwili. Wygląda na to, że właśnie zaczynam wpadać w depresyjnoparanoidalną fazę psychozy. Po prostu staraj się myśleć logicznie i na temat doradził łagodnie Ebrihim. Anakinie, możesz zaczynać. Zaczynać... Dobrze odezwał się zamyślony chłopczyk. Co prawda, nie widzę płyty czołowej panelu kontrolnego, ale domyślam się, że gdzieś, mniej więcej pośrodku, musi się znajdować otwór, służący do włożenia metalowego klucza. Widzisz go, Qiunine?

(Reklama: )